Henryk Saulowicz Altszuller

            Poniżej dwa teksty, przedstawiające  życie i osobowość twórcy TRIZ - Henryka Altszullera. Szczególnie przejmująca jest biografia napisana przez Leonida Filkowskiego znajomego, a nawet przyjaciela, któremu Altszuller szczerze opowiadał swoje skomplikowane dzieje, naznaczone taranem wszechwładnego w byłym ZSRR  -  KGB.

Dopiero z tego tekstu, dotyczącego stosunkowo dobrze znanego człowieka, widać jak system łamał ludzi, jak niszczył ich  życie.

Samobójcza śmierć matki Altszullera na wieść o tym, że jej ukochany, zdolny, mądry  syn dostał wyrok 25 lat łagru bez prawa starania się o wcześniejsze zwolnienie, zeznania siostry Altszullera obciążające go w śledztwie i podobna rola jego przyjaciela i dziewczyny - „najładniejszej w Baku” pokazują jak „skuteczne” były metody śledcze na Łubiance i Lefortowce!

            Jest to pierwsza pełna biografia Altszullera w języku polskim i wydaje się najprawdziwsza; daje obraz człowieka niezwykłego: nie tylko wybitnego twórcy podstaw TRIZ, ale człowieka obdarzonego niezwykłym hartem ducha , reprezentującego postawę szczególnie bliską nam, Polakom, w sensie „rogatej”, buntowniczej natury. Jednocześnie jest to człowiek honoru w najszlachetniejszym znaczeniu tego słowa. Podkreśla to jego testament, na mocy którego wiedza znana na całym świecie jako TRIZ, ma być przekazywana bezpłatnie!

            Drugi tekst - „Kąt natarcia” - to wspomnienie Altszullera z czasów wczesnej młodości, kiedy to z kolegą - Jaszką – próbowali zbudować kuter z napędem rakietowym. W tekście niemal czuje się uśmiech Altszullera, jaki niewątpliwie towarzyszył mu przy spisywaniu tej opowieści.

            Jednocześnie jest to kolejny i bardzo konkretny dowód  na to, że dla wykształcenia człowieka o twórczej, pełnej inicjatywy postawie, niezbędny jest etap pracy nad „czymkolwiek”. Żadne klocki Lego, żadne elektroniczne zabawki – roboty, żadne lalki Barbie nie „zastąpią”  majsterkowania z wykorzystaniem materiałów takich jak drewno, listewki, tektura, kleje, druty, blacha, tworzywa,  itp. Potwierdzają to biografie ludzi najwybitniejszych w dziejach kultury z Leonardo da Vinci na czele. Likwidacja  „prac ręcznych” w polskich szkołach i zastąpienie ich teoretycznym przedmiotem: „technika” - to niemal akt sabotażu, wskazujący na totalną niekompetencję władz oświatowych. Niektóre szkoły wprowadzają w ten przedmiot zdobywanie „karty rowerowej”. Dobre i to, ale tu chodzi o coś zupełnie innego. Zrozumie to każdy, kto przeczyta „Kąt natarcia”.