autor: Виктор Тимохов

tłumaczenie: Anna Boratyńska-Sala

Na plantacjach gdzie niedźwiadki Gumisie zbierały jagody – jedyny surowiec nadający się do wytwarzania magicznego soku - pojawił się duży ptak i zaczął wykradać te jagody dla swoich piskląt. Zapasy jagód szybko się kończyły. A misie nie mogą obejść się bez jagód. Co robić?

Na daczy Jaguara cały ogród zarósł pokrzywami. Plewić – leniwemu Jaguarowi się nie chciało, obiecał więc -  temu kto wyplewi ogród – całą krowę w nagrodę. Chętnych nie było. Jaguar był już całkowicie przygnębiony, gdy nagle w drzwi ktoś zastukał i wszedł Królik.

• Czy ty obiecałeś krowę za wyplewienie? – zapytał Jaguara.

Jaguar nie wiedział co odpowiedzieć. Oddać taką dużą krowę takiemu malutkiemu Królikowi? Postanowił przechytrzyć Królika i powiedział:

• Tak jest, oddam krowę. Ale ty powinieneś powyrywać wszystkie pokrzywy i ani razu przy tym się nie podrapać. A pilnować  ciebie będzie mój syn – malutki Jaguar.

Królik zgodził się i poszedł do ogrodu. Pokrzywa wyrosła powyżej uszu.  Wziął się królik do roboty. Wyplewił z biedą połowę działki. A skóra
już swędzi – brakuje sił i tak strasznie chce się podrapać!

Co zrobić? Chciałby i skórę podrapać i nagrody nie stracić!

Żył sobie raz car Kajsar. Car miał śliczną córkę – królewnę Zorieńkę. Pewnego razu wróżbita przepowiedział carowi,  że straci całe swoje królestwo jeżeli odda córkę za mąż. Przyszła jednak pora Zorieńce na zamążpójście. I oto już pierwsi kawalerowie stoją przy wrotach. A najprzystojniejszym z nich był królewicz Jarosław. Wyznaczył car kawalerom próbę – losy ciągnąć. Ludność zebrała się nad brzegiem rzeki.

Włożyłem dwa kamienie do złotego naczynia – powiedział car Kajsar. – Jeden kamień biały, a drugi czerwony. Kto wyciągnie biały, ten weźmie za żonę królewnę i pół królestwa na dodatek, a kto wyciągnie czerwony – nie ujdzie stąd cało!

Kawalerowie nie przestraszyli się, ale nie wiedzieli, że car włożył do naczynia dwa czerwone kamienie. W pierwszy dzień pierwszy kawaler wyciągnął czerwony kamień – i ścięli mu głowę. Na drugi dzień z drugim kawalerem stało się to samo. Przyszła kolej na trzeciego kawalera. Ale Zorieńka pokochała Jarosława i w tajemnicy  powiedziała mu o carskim pomyśle.

Co miał zrobić Jarosław? Odmówić – znaczy zaprzepaścić honor i królewnę stracić, nie odmówić – z życiem trzeba się będzie pożegnać.

Dawno, dawno temu greckie miasto Ateny, płaciło daninę przerażającemu potworowi o imieniu Minotaur, olbrzymowi z głową byka. Co roku mieszkańcy oddawali Minotaurowi najpiękniejsze młode dziewczęta i chłopców na pożarcie.

Za mieszkanie służyła Minotaurowi chytra pułapka – labirynt. Kto wszedł w labirynt – już nie mógł znaleźć drogi na zewnątrz. Kiedy znowu przyszła Ateńczykom pora płacić daninę, los wyciągnął śmiały bohater Tezeusz. Zdecydował stoczyć walkę z Minotaurem i zabić go.

Ale co ma zrobić bohater, jeżeli nawet zwycięży potwora? Przecież mimo to, z poplątanego labiryntu nikt jeszcze sam nie mógł znaleźć wyjścia....

Pewnego dnia car pojechał popatrzeć na swoje królestwo. Przejeżdża przez las – widzi: na polanie stoi 20 dębów, jeden od drugiego piękniejszy. Oniemiał car ze zdziwienia. Potem powiedział do sług: „Chcę, żeby te dęby rosły przy moim pałacu”.

A czyż stuletnie dęby przesadzisz? Ale rozkaz to rozkaz. Dnie i noce carscy majstrowie myśleli, a pomysłu żadnego..

Jak spełnić rozkaz cara? Dać mu te dęby…

autor: Анатолий Гин

Dawno, dawno temu w starożytnej Grecji żył odważny heros Perseusz. Pewnego razu król polecił mu przyniesienie do pałacu głowy Meduzy Gorgony. Perseusz wziął miecz i wybrał się w drogę. Nie wiedział co go czeka.

W nocy, we śnie bóg Hermes opowiedział młodzieńcowi, że Meduza – jest strasznym potworem. Zamiast rąk ma skrzydła, a zamiast nóg łapy ze strasznymi pazurami, głowa ludzka, a zamiast włosów – wijące się, jadowite żmije. Piękna jest twarz Meduzy, ale kto tylko spojrzy na nią – przemienia się w kamień.

 Bóg Hermes podarował bohaterowi swoje skrzydlate sandały, a Bogini Afina dała Perseuszowi migocącą  jak lustro – tarczę. Perseusz obudził się i zobaczył prezenty.

Ale w jaki sposób poradzić sobie z ich pomocą z Meduzą? Przecież patrzeć na nią nie można, a jeśli nie popatrzę – jak mam walczyć?

 Żył sobie na wyspie Krecie król  Minos. Spacerował sobie wzdłuż brzegu morza i znalazł dużą,  krętą muszlę.

Tak się królowi spodobała, że postanowił ją powiesić w pałacu. Ale jak przeciągnąć nitkę przez wewnętrzne zwoje morskiego cuda? Myślał król, myślał – i nic nie wymyślił. Wezwał więc wszystkich mistrzów i powiedział:, „Kto nitkę przeciągnie przez muszlę, tego nagrodzę po królewsku” Wielu próbowało wykonać zadanie Minosa, ale okazało się, że nikt nie dał sobie z nim rady. Był wśród nich znakomity mistrz Dedal.